Contact
Aanmelden

honderden figuranten
vijf tijdlijnen
twee onvergetelijke dagen

één groot spektakel

vijf tijdlijnen

In heel Grave komt de geschiedenis tot leven en is er van alles te zien en te beleven. Op vijf locaties wordt extra aandacht besteed aan vijf belangwekkende momenten uit de roerige Graafsche geschiedenis. 

Vestingstedendagen Grave - tijdlijn Jan I van Cuijk

1133
het o
ntstaan van grave

Rond  1140 is er een kasteel gebouwd aan de Brabantse Maasoever. Herman van Cuijk maakte er een nieuw begin voor zijn dynastie en de streek nadat zijn kasteel in het dorp Cuijk was verwoest. De nederzetting die rond de burcht ontstond kreeg de naam Grave. Ze groeide uit tot de hoofdstad van het Land van Cuijk. Stadsrechten kreeg de nederzetting al voor 1250.
Grave bleef lang in de familie van Cuijk. Tot 1400 hebben zij het voor het zeggen gehad . Vooral Jan I van Cuijk was zeer belangrijk voor Grave! Hij schenkt de stad onder andere verschillende privileges en is de stichter van het St. Catharinagasthuis ‘voor kranken en ellendigen’, het Begijnhof en van het kapittel, verbonden aan de St. Elisabethkerk. Ook versterkt hij de stad tegen de dreiging vanaf de overzijde van de Maas, het graafschap Gelre. Die vestingbouw is van groot belang, ook in de latere geschiedenis van Grave met de vele belegeringen!
In 1400 wordt Grave afgestaan aan Hertog Willem van Gelre (van Egmond). Later volgt ook de rest van het land van Cuijk. Via het leenheerschap van de Hertog van Brabant blijft Grave dan toch officieel Brabants.
Grave heeft na al die jaren nog steeds haar historie levend weten te behouden en die sfeer wordt door de stad heen volop uitgeademd!

Vestingstedendagen Grave - Arnoud van Gelre

1423
huis van egmond – arnoud van gelre

In  1423 komt het huis van Egmond aan de macht in Grave.
Hertog Arnoud van Gelre (van Egmond) is erg geliefd in Grave, maar de andere Gelderse steden zijn het niet eens met zijn beleid. Ook zijn zoon Adolf is het niet eens met de wijze waarop zijn vader regeert.  Hij besluit in 1465 zijn vader te ontvoeren om de macht over te nemen. Samen met zijn moeder, Katharina van Kleef, wordt er een plan gesmeed. Zo wordt die arme Arnoud, na een list van zoon Adolf, midden in de nacht van zijn bed gelicht in het kasteel van Grave en te paard over het ijs ontvoerd, slechts gekleed in nachthemd en slaapmuts.
Via Lobith wordt hij naar Buren gebracht waar hij zes jaar gevangen zit. Hij wordt bevrijd door Karel de Stoute als hertog van Brabant die de strijd aangaat met Adolf en zich met de familievete bemoeit.
Karel  herstelt Arnoud in zijn macht maar in feite heeft Karel het  daardoor in Grave al voor het zeggen. Arnoud verpandt Grave aan Karel  voor een forse som geld en hij wijst in zijn testament Karel als zijn opvolger aan. 
In 1473 overlijdt  Arnoud en wordt hij begraven in zijn geliefd Grave. Zijn graftombe, waar later in 1483 ook zijn broer Willem van Egmond  wordt bijgezet, wordt geplaatst in de St. Elisabethkerk. 
De originele graftombe is helaas onherstelbaar vernield tijdens het beleg in 1794. In 1802 wordt er door het stadsbestuur een nieuw monument gemaakt ter nagedachtenis van Arnoud en dit is nog steeds te bezichtigen in de St. Elisabethkerk!

Vestingstedendagen Grave - Tijdlijn Willem van Oranje en Anna van Buren

1533
Anna van buren

In maart 1533 wordt er in Grave een meisje geboren, genaamd Anna.
Anna van Buren is de enige dochter van Maximiliaan van Egmond, pandheer van Grave, graaf van Buren en Leerdam en zijn enige erfgename. 
Op haar vijftiende volgt zij haar vader al op en wordt zij Gravin van Buren en zeer gewild op de huwelijksmarkt! 
Haar vader regelt op zijn sterfbed het huwelijk tussen zijn dochter en de prins van Oranje, Willem van Nassau, die geboren is op slot Dillenburg in Duitsland.
Met achttien lentes jong trouwt zij in 1551 met de even oude Willem. Willem werd daarmee Graaf van Buren. Het is een heel liefdevol huwelijk ondanks dat het een gearrangeerd huwelijk was.
Ze krijgen twee dochters en één zoon Filips Willem. De tweede dochter is vernoemd naar haar te vroeg overleden zusje Maria. 
Willem had zeer veel waardering voor Anna en over de manier waarop zij zijn zaken behartigde bij zijn afwezigheid en zij correspondeerden veel met elkaar. Hun brieven ademen dan ook veel sfeer van huiselijkheid uit en ook van affectie. Het is dan ook heel jammer dat de brieven van Anna aan Willem helaas verloren zijn gegaan. 
Anna overlijdt helaas jong. Na een kort ziekbed sterft zij op vijfentwintig jarige leeftijd en laat Willem dan ook in diepe rouw achter… 
Een jaar later wordt Willem de nieuwe pandheer van Grave en het land van Cuijk. 
Hun zoon Filips Willem erft het Graafschap Buren van Anna. Zijn halfbroer Maurits beschouwt zich na zijn dood als heer van Grave. Maar inmiddels is Grave bezet door de Spanjaarden. 
Leuk detail is dat onze Koning Willem-Alexander de naam W.A. van Buren gebruikte tijdens de Elfstedentocht in 1986 om incognito mee te kunnen doen. De naam is afgeleid van Anna van Buren en wordt wel vaker gebruikt door onze koninklijke familie.

1568
tachtigjarige oorlog

Grave was zeer van belang vanwege haar strategische ligging aan de Maas ten opzichte van Gelre. Door haar pandheer Willem van Oranje werd Grave een factor van betekenis in de Opstand, beter bekend als de Tachtigjarige Oorlog. Bij het begin van die oorlog in 1568 moest Willem vluchten naar zijn Duitse bezittingen en liet hij Grave achter. De stad werd al spoedig bezet door een Spaans garnizoen. In 1577 lukte het de Gravenaren zich van dit garnizoen te bevrijden en sloten zij zich aan bij de Opstand.  Maar in 1586 werden stad en land weer Spaans na een beleg van Grave door de hertog van Parma. Definitief Nederlands werden Grave en het Land van Cuijk in 1602 toen prins Maurits na een moeizaam beleg stad en land bevrijdde van de Spaanse overheersing.

Tot het einde van de oorlog (1648) bleef het verder relatief rustig in Grave.

Vestingstedendagen Grave - Chamilly en Von Rabenhaupt

1674
Een Beroemd Beleg

In 1672, de Nederlandse Republiek is in oorlog met Frankrijk, worden de Fransen zonder enige moeite meester van Grave omdat het garnizoen van de stad naar ’s-Hertogenbosch was geroepen. Maar lang duurt dit Franse intermezzo niet.
In 1674 verschijnt luitenant-generaal Van Rabenhaupt met een groot Staats leger voor Grave om de Franse bezetting onder generaal Noël Bouton markies de Chamilly uit de vesting te verdrijven. De stad is tot barstens toe met munitie en proviand gevuld, waaronder honderden levende koeien en 500.000 pond kruit voor de 110 kanonnen. Pas na de komst van versterkingen onder Willem III keren de kansen en moet De Chamilly de vestingstad Grave opgeven. Na vier maanden beleg capituleert De Chamilly op 27 oktober 1674, de 28ste trekt Willem III de stad binnen. De 28ste oktober wordt in Grave tot ver in de achttiende eeuw als feestdag gevierd. 
Het beleg van Grave heeft zowel in Frankrijk als in Nederland geschiedenis gemaakt. In Frankrijk werd gejuicht over de dapperheid van het Franse garnizoen,  in Nederland werd gejuicht over de dapperheid van de aanvalstroepen onder Willem III.

De stad in puin
Grave, ooit geboorteplaats van Anna van Buren, was compleet aan flarden geschoten. Slechts twee huizen kwamen ongeschonden uit de strijd. De St. Elisabethkerk, het stadhuis en het Catharina Gasthuis waren alle zwaar beschadigd. Ook het kasteel ontkwam niet aan de beschietingen. Het is nooit meer hersteld. Tijdens de grootscheepse modernisering van de vestingwerken na het beleg is het tot in de grond toe afgebroken. Het zou ook nog jaren duren voordat de verarmde bevolking de huizen in redelijke staat kon herbouwen…